gemeente heeft mij niet vooraf gewaarschuwd voor handhaving mag dat

Geen waarschuwing is meestal geen reden om handhaving stil te zetten

Een gemeente mag meestal handhaven zonder eerst een waarschuwing te geven. Er bestaat geen algemene wettelijke plicht die zegt dat een gemeente altijd eerst moet waarschuwen voordat ze een last onder dwangsom of een andere maatregel oplegt. Sommige gemeenten hebben hier eigen beleid voor, en dan verwacht de gemeente meestal dat dit beleid ook wordt gevolgd. Maar zonder zo'n beleid is een waarschuwing vooraf geen harde eis.

Dat betekent niet dat het besluit daardoor automatisch klopt. Een gemeente moet nog steeds motiveren waarom ze juist nu ingrijpt en waarom die maatregel gepast is. Ontbreekt die motivering, dan is dat een aparte kwestie: lees meer over wat er te doen is als de gemeente niet uitlegt waarom een besluit is genomen. Gaat het om een last onder dwangsom, dan is er een eigen route om daar iets tegen te doen: zie wat te doen bij een last onder dwangsom. Het ontbreken van een waarschuwing is dus vaak niet de kern van de zaak, maar kan wel meespelen bij de vraag of het besluit zorgvuldig is genomen.

Waar dit uit volgt: de Omgevingswet en de bezwaartermijn

De Omgevingswet regelt hoe een gemeente optreedt tegen bijvoorbeeld een illegale bouw of een overtreding van vergunningvoorwaarden, maar schrijft nergens voor dat er eerst een waarschuwing moet komen. Wel geldt voor het bezwaar tegen het handhavingsbesluit de gewone termijn van zes weken uit artikel 6:7 van de Algemene wet bestuursrecht. Deze termijn begint te lopen zodra het besluit bekend is gemaakt, ongeacht of er eerder een waarschuwing is gegeven. Wie denkt dat het besluit te snel kwam of onvoldoende is voorbereid, kan dat argument dus alleen nog binnen die termijn naar voren brengen. Loopt de zaak via een stichting of vereniging, dan gelden er nog specifieke regels over wie namens wie bezwaar mag maken: zie de uitleg over bezwaar maken namens een vereniging.